زرنوشت

گاه نوشت های م. زرگر

به قول تهرانی‌ها

در حوضی که ماهی ندارد، قورباغه سپهسالارست.

ببینید دوستان، کمتر از یک ماه به انتخابات باقی مانده. از دو کار جدا پرهیز کنید: الف)عشوه شتری، با این توضیح که من انگشتمو رنگی نمی کنم، عمرا که رای بدم، ب) اطوار دو طبقه، با این توضیح که من با رای ندادن، اعتراض خاموش می کنم. قشنگ من کجا رو خاموش می کنی؟ کیو خاموش می کنی؟ به کی خاموش می کنی؟ تو خوبی کلا؟! مطمئنی؟

پیشگفتاری بر دستورالعمل کوک کردن ساعت

ساعت را به تو نمی‌دهند، تو خود هدیه هستی، تو را برای تولد ساعت به خودت هدیه می‌دهند.

کرونوپیوها و فاماها
خولیو کورتازار

لوورستان (Louvreland)

کسب عنوان سلطان زیبایی موزه ی لوور توسط فتحعلی شاه قاجار را به عموم هموطنان، خصوصا به اولاد و بستگان این بزرگوار تبریک می گوییم. ضمنا از همه ی دست اندر کاران انتشارات فخیمه ی ریوربوم، به خاطر انتشار راهنمای نوین موزه ی لوور و دقتشان در انتخاب فرد اصلح کمال تشکر را داریم.

لازم به ذکر است خانم مونالیزا هم در کنار این شازده به عنوان ملکه ی زیبایی لوور انتخاب شده است.

CDهای خوش صدا

Pink Floyd The Wall UDCD

حتما برای تان پیش آمده که پس از مدت ها یک سی دی کلاسیک مورد علاقه تان را بخرید، به خانه برگردید، با شوق و ذوق پخشش کنید و در همان چند ثانیه ی اول از کیفیتش دلخور شوید. راه حل این مشکل، خریدن سی دی های Audiophile یا Remaster شده است.

بسیاری از آثار در زمان نسخه برداری، مسترینگ و میکس اولیه به هزار و یک دلیل، از جمله تجهیزات ابتدایی، دچار افت کیفیت شده اند و یک نسخه برداری جدید می تواند کیفیت متفاوتی از همان آثار به دست دهد. این تغییر کیفیت قابل توجه را اولین بار پس از خریدن نسخه های چهل سالگی The Doors متوجه شدم. ظاهرا نسخه های قدیمی آثار دورز با دستگاهی مستر شده اند که سیستم تعلیق مکانیکی اش با سیستم تعلیق دستگاه ضبط متفاوت بوده، و به این ترتیب همه با دور پایین مستر شده اند. مشابه همین اتفاق برای آثار Lynyrd Skynyrd افتاده، که اگر سی دی های جدیدشان را گوش دهید متوجه تفاوت کیفیت می شوید.

اما کشف این ماه من به سی دی های آدیوفایل (Audiophile) مربوط می شود. پیش تر چندین بار HDCD شنیده بودم، اما داستان را جدی نگرفته بودم. ظاهرا یک تعداد رکوردینگ لیبل هستند که متخصص تهیه و پخش نسخه های با کیفیت آثار موسیقی اند. روش هایی که این شرکت ها برای دسترسی به کیفیت برتر استفاده می کنند، متفاوت است، اما هر یک در میان شنوندگان جدی موسیقی هوادارانی دارد.

شرکت First Impression Music صاحب لیبل FIM است که با استفاده از تکنولوژی های Dithering شرکت (JVC (XRCD, XRCD2, XRCD24, K2 HD یک سری آثار را با غنای صوتی شبیه به آنالوگ Remaster کرده. جالبی این تکنولوژی ها سازگاری شان با سی دی خوان های عادی است، که مثلا درباره ی Microsoft HDCD صدق نمی کند. HDCD داده ها را به طرز متفاوتی از سی دی عادی کد می کند و برای بهره مندی از عمق صدایش نیاز به یک سی دی خوان سازگار دارید.

دو شرکت دیگری که در این زمینه فعال هستند، Mobile Fidelity Sound Lab با لیبل MFSL و Audio Fidelity با لیبل DCC اند. من زیاد راجع به فرایند تولید سی دی این شرکت ها اطلاعات ندارم، فقط می دانم که آثارشان را به ترتیب با نام های Ultradisk II و ۲۴Karat Gold CD و روی سی دی طلایی در بازار عرضه می کنند.

کیفیت کار بی نظیر است. بعد از شنیدن مجموعه ای از آثار نیروانا، پینک فلوید، جترو تول، پل مک کارتنی، جان لنون و پپه رومرو می توانم ادعا کنم صدا خارج از حد انتظار غنی و پویا است. از همه مهمتر این که صدا بدون زنگ است و طنین صدای آنالوگ را دارد. اگر حاضرید دو برابر قیمت یک سی دی عادی برای خرید همان اثر اما با کیفیت خوب پول بدهید، حتما این کار را بکنید. ارزشش را دارد.

Next entries »