زرنوشت

گاه نوشت های م. زرگر

گل سرخ

گل سرخ
گل سرخ
گل سرخ

او مرا برد به باغ گل سرخ
و به گیسوهای مضطربم در تاریکی گل سرخی زد
و سرانجام
روی برگ گل سرخی با من خوابید

ای کبوترهای مفلوج
ای درختان بی تجربه یائسه . ای پنجره های کور
زیر قلبم و در اعماق کمرگاهم اکنون
گل سرخی دارد می روید

گل سرخی
سرخ
مثل یک پرچم در
رستاخیز

آه من آبستن هستم آبستن آبستن

از:
تولدی دیگر
فروغ فرخزاد

No comments yet »

Your comment

HTML-Tags:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>