جان جهان! دوش کجا بودهای؟
نی، غلطم؛ در دل ما بودهای
آه که من دوش چه سان بودهام؟!
آه که تو دوش که را بودهای؟!
رشک برم کاش قبا بودمی
چون که در آغوش قبا بودهای
زهره ندارم که بگویم تو را:
«بی من بیچاره کجا بودهای؟»
رنگ رخ خوب تو، آخر، گواست
در حرم لطف خدا بودهای
آینهای، رنگ تو عکس کسی است
تو ز همه رنگ جدا بودهای
گزیدهی غزلیات شمس
محمدرضا شفیعی کدکنی
زرنوشت
گاه نوشت های م. زرگرغزل آخر
۵ Comments »
مریم wrote @ تیر ۳۰م, ۱۳۸۴ at ۱۱:۵۹ ب.ظ
ای لولی بربط زن تو مست تری یا من ؟!!
مریم wrote @ تیر ۳۱م, ۱۳۸۴ at ۱۲:۰۰ ق.ظ
داداش
این کتاب ، تجدید چاپ هم شده ؟؟ کتابت قدیمیه ؟؟
محمود wrote @ تیر ۳۱م, ۱۳۸۴ at ۱۰:۴۰ ق.ظ
چاپ پنجم، ۱۳۶۳
احمدرضا wrote @ تیر ۳۱م, ۱۳۸۴ at ۶:۵۴ ب.ظ
نمی دانم اهل موسیقی سنتی هستی یا نه اما این شعر با صدای استاد شجریان و آهنگ سازی پهلوان تصنیف سرایی، پرویز خان مشکاتیان، شده است یک معجون غریب.
پرستو wrote @ شهریور ۷م, ۱۳۸۵ at ۳:۵۶ ب.ظ
نمی دانم اهل موسیقی راک ایرانی هستی یا نه اما این شعر را گروه اوهام خوانده که به نظرم خوب هم هست.
Your comment
HTML-Tags:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>
