چهارشنبه ۳۰ مهر ۱۳۸۲ ساعت ۱۲:۳۷ ق.ظ · زير ماضی بعید

دانشکده که چه عرض کنم

شما را به خدا غذاخوری ما را ببینید!

غذاخوری همواره پاتوق پسرها و استراحتگاه دخترهاست. هر گاه کسی بخواهد سرخود پاتوق یکی را با استراحتگاه دیگری عوض کند و فرض کند که همه چیز خود به خود درست می‌شود، نتیجه‌اش همین می‌شود که می‌بینید.

نظرها

یکشنبه ۲۷ مهر ۱۳۸۲ ساعت ۹:۳۶ ق.ظ · زير ماضی بعید

دیو دژ

به پیکر آراستهء اتاقم، کتابخانه، تابلوها، اشیاء چوبی و مسی رنگ با تجلی گرم و منطقیشان که می نگرم، نیک در می یابم که از اتاقم دژی ساخته ام: آن گونه سخت و پرصلابت و استوار و بازدارنده که دژی مهیب با سنگهای درشت خاکستری رنگ با کمانگیرانی ورزیده در هر کنگرهء بارو و دیده بانانی تیزچشم بر فراز هر برج. بدین ترتیب است که در می یابم چگونه خویشتن را به جزیرهء دورافتاده ام در اقیانوس آرام تبعید کرده ام، که چگونه همه را در پس دیوارهای دژم نگاه داشته ام، که چگونه به سر فرود آوردن در برابر سختی سنگهایم و به بلندی برج و بارویم واشان داشته ام، و چگونه هر رهگذر بی گناهی را بدان پایه که خود را فرزند نانجیب قومی بربر بداند در برابر تصویر آرمانی گسترش یابندهء خویش خوار و در برابر عریانی آگاهی بی سلاح رها می سازم. شگفت نیست که بگریزند، که تنها قیر مذابی را در یاد آرند که از فراز باروها بر سرشان افشاندم.
بدین گونه است که خود را با “دیو” “گویا” همراز و همدل می پندارم، آن گونه که با هیبت به راستی دیوانه اش بر لبهء دنیا نشسته، تنها و ملول و خسته، به فراسوها، به آن جا که هیچ نیست می نگرد. آری دیوان، نه تنها به کار افسانه و بازی کودکان می آیند، که گاه در جهان بلوغ یافتهء سالمندان نیز رخ می نمایند و احترام و شاید همدلی بر می انگیزند.
در این دژ تنهایی، در میان این دیوارهای بلند سنگی ضد شیدایی به راستی و بی اغراق شبانروز را بی هیچ کسی می گذرانم که بتواند مرا سخاوتمندانه به تقسیم حضور خویشتن فرابخواند.

نظرها

دوشنبه ۲۱ مهر ۱۳۸۲ ساعت ۲:۳۶ ب.ظ · زير ماضی بعید

هگل از کوژو

انسان، خودآگاهی است. او از خویشتن و از واقعیت و شایستگی انسانی خویش آگاه است. و فرق اساسی او از حیوان، که از مرتبهء احساس سادهء نفس خود فراتر نمی رود در همین است.

برگرفته از:
خدایگان و بنده
نوشتهء و.ف.هگل
با تفسیر الکساندر کوژو

نظرها

دوشنبه ۲۱ مهر ۱۳۸۲ ساعت ۱۰:۰۸ ق.ظ · زير ماضی بعید

بازگشت

نمی شود که ننوشت.
پس باز می نویسیم.

نظرها